چند عکس از آن امشب:

دو عکس دیگر در ادامه ی مطلب:

(اطلاعاتی دیگر:من به مدرسه ی باهنر میروم و سال آخر درس من هست ولی رضا به مدرسه ی فرهنگ میرود واز لحاظ کلاس هم سن من است.)

من تقریبآ خواب بودم که مامانم صدام کرد گفت دوستت دم در منتظرته. من هم رفتم دم در و دیدم رضا با ماشین ایستاده بیرون. سلام کردیم و یه کم هم درباره ی آینده و کلاسها و کنکور و دانشگاه و کارهایی که میخوایم تو دانشگاه بکنیم حرف زدیم. بعدش من یکی از آهنگهای خودمو دادم به رضا (بلوتوث) رضا هم گذاشتش تو ماشین. اسم آهنگ گنگ من بود و رپ هم بود. بعد به رضا گفتم بریم با ماشین دور بزنیم اون هم قبول کرد. خلاسه رفتیم طرف شهید آباد بعد 45متری در حالی که آهنگ گوش می دادیم بعد رضا رفت تو آفرینش که منو ببره خونه بذاره. از پمپ بنزین رد کردیم و کمی جلوتر وقتی ماشین شتاب گرفت یکدفعه یه رنو جلوی ماشین سبز شد. رضا با تمام قدرت ترمز کرد ولی فرمون قفل کرده بود چون ماشین پراید بود و روی زمین خاک بود و رنوهه هم ایستاده بود خط ترمز به طول 3یا4متر روی زمین کشیده شد. من هم از عصبانیت دستم رو از ماشین بیرون بردم و به راننده حرف بد زدم. من و رضا رنگمون زرد بود و گواهینامه هم نداشتیم. رنو رفت 20متر جلوتر تو کوچه ایستاد ومن و رضا سر جامون مونده بودیم. در این حین 2 موتوری و یک پراید از کنارمون گذشتن و صحنه رو دیدن. واقعآ میلیمتری رد کردیم خلاصه راننده پیاده شد و اومد سمت ماشین رضا هم دستشو گرفت رو بوق و رفت ولی راننده دستشو به نشانه ی معذرت خواهی بالا برد. بوی لنت تو ماشین پخش شد ولی خوشبختانه نسوخت. رضا من رو در خونه پیاده کرد و بعد از اینکه کمی درباره ی صحنه حرف زدیم یه دست محکم با هم دادیم و تصمیم گرفتیم خاطراتمون رو بنویسیم و رضا رفت.

باز هم میگم از روزی که من و رضا رفیقیم 1000مین اتفاقیه که برامون افتاد و بدتر این رو هم با هم تجربه کردیم مثل روزی که تو بارون و هوای بسیار یخ رفتیم کارنامه ی قلم چی رو گرفتیم یا روزی که پیتزای قصر یا به قول رضا روناش رو امتحان کردیم یا روزهای ماه محرم که چفیه می بستیم و تو خیابونها میچرخیدیم و میرفتیم تو محله های قدیم سیاهپوشان و صحرابدر و شبی تاریخی که من و رضا از موتور پیاده شدیم و یکی از لختی های محلمون رو تو فلافلی سر چهارراه دیدیم و هزاران خاطره ی دیگر...